Naiirita ako haha. Hindi ko alam kung san ako pupunta ngayon. Wala ako sa mood makipagusap sa tao dahil… naiinis ako na naiirita na nagagalit na ako sa mundo.
Akala ko naka-alis na ako sa quote na ‘Life is unfair’ pero hindi pa pala.
Naiinggit ako, naiinggit ako sa mga kaswertehang nangyare sa mga kabarkada ko nung college. Iba iba ang course nila, iba kasabayan ko lang magstart magtrabaho… pero ang ganda na nang nangyare sa kanila.
Oo alam ko masama mainggit, pero nung kniwento sa akin kanina ng kabarkada / ka grupo ko palagi sa mga groupings, na, na-promote sya to senior programmer sa companyang pinagtratrabahuan nya, natuwa ako para sa kanya. Pero makalipas ng ilang minuto, napagisip isip ko at napagtanto, napakaswerte nyang tao, at ako ay onti onting naiinggit.
Naaalala ko pa nung nagtratrabaho na sya, humihingi sya ng payo dahil palya palya daw ginagawa nya sa trabaho. Nahuhule daw siyang natutulog, laging late. Pero kanina, nagulat siya dahil mineeting sya ng boss nya, at promoted daw siya, effective, sa september.
Feeling ko, at parang gusto kong ibalik ang panahon. Sana, hindi nalang ako humiwalay sa kanila nung nagaaply pa kame ng trabaho. Parang napupuna ko ngayon, na mas nabibigyan ng ‘credit’ at ‘opportunity’ sa companya nila ang katulad ko, na fresh grad, kumpara sa companyang pinapasukan ko ngayon. Bakit? dahil doon, kahit hindi ka magaling, basta nakita ka nilang nagsisikap, at nagagawa ang pinapagawa, ipropromote ka. Samantalang sa companya kong pinapasukan, kailangan mong buhatin ang sarili mong bangko, para mapromote.
Hindi ko alam kung anong processo ang tama o mali, pero feeling ko, masmaganda ang processo sa kanila, dahil sila na mismo ang nagbibigay ng credit, hindi mo na kailangang ipamukha sa kanila na eto, eto at eto ang ginagawa ko, kaya ipromote nyo ako.
Naiinis ako, naiirita, halo halong emosyon. Nagbabasa ng kung ano anong libro, pero hindi ko mawaglit sa isipan ko ang pagkainggit na nadarama ko.
Iniisip ko, tama ba ang desisyon kong pumirma ng contrata sa companya ko ngayon. O simula palang mali na. Maling mali ba talaga ang daang tinahak ko?
Napakaswerte nila, o sadya bang malas lang talaga ako?
Pakiwari ko, hindi na ako magtatagal sa companyang pinapasukan ko ngayon. Pakiramdam ko, isa sa mga darating na buwan na to, ipapasa ko na ang resignation letter na matagal ko nang ginawa.
